oops blog

Μια Ζωή Ξυπόλητος…

Οι 50ρηδες , 60ρηδες, 70ρηδες και πάνω, ίσως και οι 40ρηδες θυμόμαστε τι είναι να ζεις στην εξοχή με ανοιχτά παράθυρα χωρίς air condition. Να μη φοβάσαι τις ακρίδες που θα μπουν στο δωμάτιο, τα βατράχια, τα σκαθάρια ακόμα και τα φίδια. Να ζεις και να συμβιώνεις αρμονικά με γρίλλους, τζιτζίκια, κουκουβάγιες, μυρμήγκια, στα χώματα. (Τι τη θες τη φύση αν ζεις σε αυτήν, την αλλιώνεις, την βιάζεις και ζεις εν τέλει παρά τις παρεμβάσεις τρομοκρατημένος με ενα Aeroxol στο χέρι). Να μη φοβάσαι τα κύματα και τα βότσαλα, να τα διασκεδάζεις.

Μας μένουν λίγα χρόνια ακόμα να μάθουμε στα παιδιά και εγγόνια μας ότι οι αποστηρωμένες πισίνες με τόννους χλώριο και το απέραντο γκαζόν δίπλα στη θάλασσα ( !!!) και στο βουνό (το έχω δει και αυτό, γκαζόν στα 1,500 μέτρα γύρω από σαλεδάκι σε ακριβό συγκρότημα της Αράχωβας 😂) , οι βίλλες 300-400-500-1000 τετραγωνικών και βάλε εξοχικά που καλύπτουν όλο το οικόπεδο μην αφήνοντας χώρο για μισό δέντρο, είναι πάρα φύση.

Που τελικά με μαθηματική ακρίβεια, να το πουμε και αυτό, στα παίρνει η τράπεζα γιατί τα χρωστάς, τα πήρες δανεικά για να φτιάξεις έναν αφύσικο παράδεισο, να φανείς “άξιος” έναντι…άλλων “άξιων” που επίσης μεγαλούργησαν με δανεικά, να φανείς και εσύ πλούσιος με απότερη κρυφή ελπίδα να σε συγκαταλέξουν οι γαλαζοαίματοι στις τάξεις τους και να ανέβεις με τη γλώσσα έξω κανένα σκαλοπατάκι για να μπεις στα σαλόνια . Γνωστό δε ότι οι τράπεζες σου χαρίζουν ομπρέλα όταν ο ήλιος λάμπει και με την πρώτη βροχή στην παίρνουν πίσω. Και να μη τα χρωστάς δεν κατανοώ αυτά τα μεγέθη, αυτήν την αντίληψη. Να εξαρτάσαι επιπλέον από 2- 3 πχ άτομα και βάλε προσωπικό, αντί να είσαι αμέριμνος.

Για μένα το ωραίο παραμένει το απλό, το ξυπόλητο! Πάντα ονειρεύομαι για το καλύτερο χωρίς όμως να χάνω επαφή με τη φύση, το χώμα ή την άμμο που η φύση εναπόθεσε εκεί, που περπατιέται με ξυπόλητα τα πόδια, όχι με 15ποντα, εξακολουθώ να λατρεύω την γήινη, απλή, όμορφη πραγματικότητα που οι 50ρηδες, 60ρηδες, 70ρηδες και πάνω, ίσως και οι 40ρηδες θυμόμαστε.
Με τις παραπάνω σκέψεις μιας φίλης στο Facebook, έγινε σύνδεση αμέσως με τις δικές μου σκέψεις, που με “ταλαιπωρούν” αυτό το καλοκαίρι. Με έκανε να σκεφτώ λίγο παραπάνω και σε συνδυασμό με την καλοκαιρινή μου εμπειρία αλλά και το βιβλίο που διαβάζω αυτή την εποχή (Ο Δρόμος της Αυτοεξάρτησης), τελικά με βοήθησε να κερδίσω κάτι. Είδες το Facebook που όλο το βρίζεις…

 

Παρατηρώ καιρό τώρα ότι κάποιοι άνθρωποι που νομίζουν ότι τα έχουν όλα… (χρήματα) είναι τελικά τόσο εγκλωβισμένοι στην ίδια τους τη ζωή που είναι δυστυχείς. Θα έλεγα εύκολα ότι τους λυπάμαι. Είναι άνθρωποι που δεν ξέρουν να απολαύσουν την απλότητα, την άμμο, το χώμα, το ταβερνάκι, τον ουρανό, το χύμα, την παρέα, το τζάκι, το τσιπουράκι με το μεζέ,  το περπάτημα στα μονοπάτια της Οίτης ή την “ξυποληταρία” στα βράχια της Υδρας.

Επίσης νόμιζα ότι η εποχή, οι συμπεριφορές αλλά και η αισθητική της δεκαετίας του 90, ξέρεις του χρηματιστηρίου, με το εύκολο χρήμα είχαν παρέλθει. Νεόπλουτοι χωρίς παιδεία με συμπεριφορές του τύπου “ξέρεις ποιος είμαι εγώ ;” αλλα και την αισθητική του γκαζόν δίπλα στη θάλασσα και στο βουνό, νόμιζα ότι είχαν εξαφανιστεί. Πόσο λάθος κάνω. Τελικά λίγοι πήραμε το μάθημα μας… όπως είχα γράψει πριν μήνες στην αυτοκριτική μου, “Πότε θα πέσουν οι μάσκες“, για εκείνη την εποχή.

Η πολυπλοκότητα δε της ζωής αυτών των ανθρώπων είναι τέτοια που αναρωτιέμαι τι από όλα αυτά που έχουν, χαίρονται πραγματικά. Τα χιλιάδες τετραγωνικά σε σπίτια, τα δεκάδες μέτρα σε σκάφη, το πολυπληθές προσωπικό, τα αμέτρητα gadgets, παιχνίδια, αξεσουάρ, ρούχα, τις γεμάτες τσέπες… ;

Τι χαίρονται άραγε; Τίποτε στο λέω με σιγουριά και από προσωπική εμπειρία…

Και με όλα αυτά στην τσέπη… μου ακυρώνεις την νέα ιδέα που θα υλοποιήσω στη δουλειά μου και αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σου.

Και με όλα αυτά στη τσέπη… έχεις άποψη για όλα και βέβαια τα ξέρεις όλα.

Και με όλα αυτά στη τσέπη… δεν με αφήνεις ποτέ να μιλήσω να κάνουμε ένα διάλογο βρε αδερφέ έτσι για να έχει ένα ενδιαφέρον η παρέα.

Και με ολα αυτά στην τσέπη… βγαίνεις στο νησάκι, στο ταβερνάκι και νομίζεις ότι είσαι κάποιος. Ποιος σου είπε ότι έχεις το δικαίωμα να μην σέβεσαι τον άλλο, να μην είσαι ευγενικός, να θεωρείς ότι είσαι ανώτερος από τον σερβιτόρο που με ευγένεια και κόπο σε εξυπηρετεί και σου μιλά στον πληθυντικό ενώ εσύ στον ενικό;

Και με όλα αυτά στη τσέπη… απλά δεν σέβεσαι κανένα.

Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να θεωρείς ότι επειδή έχεις περισσότερα από εμένα στη τσέπη…, μπορείς να με προσβάλλεις.

Αν στο έδωσα εγώ λάθος μου, θα το διορθώσω αμέσως!

Ξυπόλητος μια ζωή. Μπορώ να το έχω, μπορώ να το απολαμβάνω και είμαι ευτυχής.

Όχι άλλες προσβολές, θέλω προσδοκίες !

ΥΓ. Ευχαριστώ Α.Ε.

OOPS SHOP

oops έχεις γνώμη, γράψε την εδώ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ Το προϊόν αφαιρέθηκε. Ακύρωση
  • Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι.