oops blog

Vespa Ride…

vespa ride

Δεν είναι παρά 3 μήνες πριν που η “Ν.-”  φύτεψε… στο μυαλό μου μια Vespa… (γέλια). Όλα ξεκίνησαν με την ιδέα ενός ταξιδιού στην Ιταλία. Vespa ride-Amalfi coast !

Πέρασαν 3 μήνες λοιπόν και λόγω covid-19 το ταξίδι δεν προέκυψε.

δεν υπήρχε περίπτωση να το αφήσω έτσι…

Ξεκίνησα να αναζητώ Vespa. Όχι για αγορά αλλά για ενοικίαση. Έτσι για 2-3 μέρες , να την πάω μια βόλτα έστω στην δική μας Αθηναϊκή Ριβιέρα (sic). Η αναζήτηση αποδείχτηκε περιπετειώδεις και ανέλπιστα δύσκολη. Ξεκίνησα από τις ενοικιάσεις αυτοκινήτων και μοτοποδηλάτων. Τζίφος! Αναζήτησα μέσω “ψαγμένων” φίλων άκρες για συλλέκτες, βλέπεις ήθελα να βρω κλασσική Vespa. Τζίφος!

πέρασε ένας μήνας ψάχνοντας και απογοητεύτηκα

Εγώ ; ποτέ. Συνέχισα να το παλεύω και μια μέρα οδηγώντας για την δουλειά, μου ήρθε η ιδέα. Να ψάξω να βρω αν υπάρχουν ομάδες στο Facebook με fans της Vespa. Ανακάλυψη τρομερή. Υπάρχουν και μάλιστα αρκετές. Φανατικοί όλοι τους. Αμέσως έκανα αίτηση να γίνω μέλος τους και μόλις με έκαναν, δημοσίευσα “αγγελία”.

αναζητώ Vespa για επέτειο…

Δεν πέρασαν 2 ώρες και τα μηνύματα στο messenger δεκάδες. Η ανταπόκριση ήταν έως και συγκινητική. Οι φωτογραφίες που έλαβα απλά φανταστικές. Μέχρι και Vespa του 1954 βρήκα. Αμέσως ξεκίνησα την επικοινωνία μαζί τους. Δεν είχε μείνει πολύ καιρός. Η μέρα πλησίαζε και έπρεπε να έχω προλάβει να τα οργανώσω όλα. Είχα ήδη κλείσει που θα φάμε και το δώρο της ήταν ήδη αγορασμένο. Όλες οι επικοινωνίες μου δεν οδήγησαν κάπου έως την στιγμή όπου μου έστειλε μήνυμα ο Τάσος Ρ.

έχω μια Vespa και μπορείς να την πάρεις όποτε θέλεις…

Τον καλώ πίσω αμέσως μέσω messenger.

-“Γειά σου Τάσο, είμαι ο Στάθης. Θέλω μια Vespa για 2-3 μέρες να κάνω μια βόλτα με την κοπέλα μου για την επέτειο μας και να την πάω για φαγητό” του λέω, περιμένοντας την άμεση άρνηση του.

-“Οκ μου λέει θα πάρεις την δική μου.” Σιγή από την πλευρά μου για 5″ και αμέσως του φωνάζω,

-“ευχαριστώωωω, πόσα θέλεις για να την νοικιάσω;” ρωτάω

κομπιάζει σαν να μην περίμενε καθόλου αυτή την ερώτηση (και δεν την περίμενε γιατί απλά ποτέ δεν το σκέφτηκε έτσι) και απαντάει,

-“δεν θέλω χρήματα. Να πάρεις την Vespa να διασκεδάσετε θέλω”

ε λοιπόν ακόμη υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω…

που εμπιστεύονται, που θέλουν να βοηθήσουν, που ενδιαφέρονται που είναι ρομαντικοί, σαν και εμένα (γέλια). Έπαθα σοκ και δεν ήξερα τι να απαντήσω. Τον ευχαρίστησα και αμέσως τον ρώτησα που είναι να περάσω να την πάρω.

-“Ναύπακτο” μου λέει.

-“ωχ” αναφωνώ, και σκέφτηκα, πάει το όνειρο. Πως θα πάω στην Ναύπακτο να την πάρω, να έρθω Αθήνα κλπ…, λέω από μέσα μου και άρχισα να ψάχνω λύσεις.

Αλλά και σε αυτό είχε την άμεση απάντηση. Χωρίς δεύτερη σκέψη, την έβαλε σε μια μεταφορική και η Vespa ήρθε Αθήνα, από όπου και την παρέλαβα από το πρακτορείο και αμέσως πήγα με αυτήν στο γραφείο μου. Μια κόκκινη Vespa του 84.

Τι μέρα και αυτή θεέ μου. Τόσο χαρούμενος που είχα αγνοήσει τις προειδοποιήσεις του meteo, για μπόρα! Στην επιστροφή μου για σπίτι η βροχή ήταν τρομερή και έγινα λούτσα. Αναγκάστηκα να σταματήσω σε μια στάση λεωφορείου έξω από Hilton να προστατευτώ. Έμεινα εκεί 45 λεπτά και γνωρίστηκα με όλους όσους είχαν την ίδια ιδέα με εμένα και κάθισαν κάτω από την στάση μέχρι να σταματήσει η βροχή. Όλοι δε, ήθελαν μια φωτογραφία με την Vespa.

Η βροχή δεν σταματούσε και εγώ πήρα την απόφαση να συνεχίσω όπως και να έχει. Η διαδρομή μέχρι το σπίτι ήταν εφιαλτική αλλά από ένα σημείο και μετά, δίχως να έχω άλλη επιλογή, άρχισα να το διασκεδάζω και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν η χαρά της “Ν.-“ όταν θα την πάω βόλτα.

Ήρθε η μέρα που θα πήγαινα να της κάνω την έκπληξη (πάντα μου αρέσουν οι εκπλήξεις, γιατί την βλέπω ευτυχισμένη, λάμπει και αυτός είναι ο σκοπός μου). Πρωί, 12 Mαΐου, ημέρα επετείου, “καβαλάω” αποφασιστικά την Vespa και πάω για λουλούδια. Τα βάζω στην σέλα, κάθομαι επάνω τους στην άκρη, μην τα χαλάσω και ξεκινώ για το σπίτι της. Χτυπάω το κουδούνι και της ζητώ να κατέβει. Το χαμόγελο της διάπλατο και ήδη βλέπω την χαρά ζωγραφισμένη επάνω της.

Ο σκοπός επετεύχθη είπα μέσα μου. Είναι χαρούμενη. Δίνω τα λουλούδια και της λέω να ανέβει επάνω για μια βόλτα, όπως και κάναμε. Ελευθερία και σύνδεση, τα συναισθήματα μου αλλά και τα δικά της. Ελευθερία γιατί είμασταν πάνω σε μια Vespa ανέμελοι έστω για λίγο και σύνδεση γιατί αυτή η σφικτή αγκαλιά της, που “αναζητούσε” την ασφάλεια και την σιγουριά πάνω στη Vespa, από εμένα, με έκανε ευτυχισμένο. Άλλωστε αυτό θέλω να της προσφέρω καθημερινά.

Από τις πιο ωραίες εμπειρίες της ζωής μου. Όλη η ιστορία από την αρχή ως το τέλος ήταν μοναδική και δεν θα την ξεχάσω. Γνώρισα ωραίους ανθρώπους, όπως ο Τάσος από την Ναύπακτο που έκανε τα πάντα να γίνει το όνειρο μου πραγματικότητα, μίλησα στο δρόμο με κόσμο, όπως ο μουσικός δίπλα μου στην στάση, έγινα μέλος σε ομάδα Vespa του FB, και βέβαια, έκανα χαρούμενη την “Ν.-“.

Εύχομαι αυτή η Vespa… με την απίθανη αύρα της, με την φινέτσα της, με την ελευθερία της και την ομορφιά της, να έμενε παραπάνω στη ζωή μου. Ιδανικά ήθελα να την κάνω δική μου για πάντα.  Mου λείπει πολύ!

Θα είναι για πάντα στο μυαλό μου και στην καρδιά μου.

Σ.

oops Food for Thought : “whenever I see you or hear your name, my heart flutters”  Stu.

oops Juke Box : Willie Nelson – Always On My Mind

 

oops έχεις γνώμη, γράψε την εδώ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ
  • Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι.